ตัวอ่อนและตัวเต็มวัยดูดกินน้ำเลี้ยงที่ยอดอ่อน ใบอ่อน ทำให้ใบไหม้ แห้งกรอบ ใบห่อม้วนงอและหลุดร่วงไปในที่สุดมีผลกระทบต่อการออกดอกติดผลของทุเรียน เพลี้ยจักจั่นสามารถเคลื่อนที่บนใบได้รวดเร็วมาก ยากแก่การสังเกตุพบการระบาดรุนแรงในช่วงทุเรียนแตกใบอ่อน
เชื้อสาเหตุ : เชื้อรา Oidium sp. เส้นใยของเชื้อสาเหตุเจริญอยู่บนผิวใบช่อเกษรในดอกและผลอ่อนจะเห็นเป็นผงละเอียดสีขาวเกาะอยู่ภายในดอก ทำให้ดอกเหี่ยวและอาจร่วง
เชื้อราสาเหตุเข้าทำลายระบบรากแล้วลุกลามเข้าสู่ท่อน้ำ ท่ออาหาร ทำให้เซลล์ของท่อน้ำ ท่ออาหารเสียหาย พืชส่งน้ำและอาหารไปเลี้ยงส่วนต่างๆไม่ได้ ส่งผลทำให้ใบด้านสลดไม่เป็นมันและแสดงอาการเหี่ยว เหลือง ต้นโทรม หรือยืนต้นตา
การทาต้นทุเรียนที่มีตะไคร่น้ำ แหล่งสะสมของเชื้อราและแมลง การระบาดของตะไคร่น้ำที่กิ่ง ลำต้น จะไม่ก่อเกิดความเสียหายโดยตรง หากไม่ระบาดไปที่ใบ ทำให้บดบังการสังเคราะห์แสง
การฟื้นต้นทุเรียนหลังเก็บเกี่ยว ควรสร้างใบให้ได้อย่างน้อย 2 ชุด เพื่อให้ใบเป็นครัวสร้างอาหาร สร้างราก เลี้ยงต้นต่อไป จากนั้นสร้างใบชุดที่ 3 เพื่อให้ต้นทำการรับสารบังคับการออกดอก เกิดลัดใบอ่อนน้อย
เทคนิคการดูเเล การเลือกอาหารเสริมให้เหมาะสม เพื่อผลผลิตที่ดีมีคุณภาพ คุ้มค่าต่อการลงทุน
